BİREYSEL
EMEKLİLİK VE VERGİSEL TEŞVİKLER
(Prof. Dr. Selahattin TUNCER’in Lebib Yalkın Mevzuat Dergisi’nin
Ocak 2004 sayısındaki yazısından özetlenerek derlenmiştir)
Bireysel emeklilik sistemi yeni ve önemli bir konudur. Ülkemize gecikerek
gelmiştir. Yapıya uyum sağlaması zamanla olacaktır.
Sistem temel bir çerçeve yasa ile buna göre yayınlanan yönetmelik ve
tebliğlerle
iki yıllık bir sürede oluşturulmuştur. Vergi avantajları ise ayrı bir yasa
ile
sistemi desteklemek üzere düzenlenmiştir.
Karmaşık ve çok yönlü bir sistem halinde Ülkemizde geleneği olmayan farklı
bir fon biriktirme yöntemidir. Sistemin anlaşılması bakımından iki ayrı
yasanın olması
kolaylık sağlamaktadır. Bunlardan biri 4632 sayılı çerçeve yasa, diğeri 4697
sayılı
vergi ve istisnaları düzenleyen yasadır. Sistemin karmaşık noktaları
şunlardır.
1. 4697 sayılı Yasa, sadece bireysel emekliliğin vergi konularını değil,
bunun yanında
T.C Emekli Sandığı, Sosyal Sigortalar Kurumu, Bağ-kur gibi sosyal sigortalar
ile ilgili
Özel şahıs sigortaları kapsamına giren vergi konuları da çözümlenmek
istenmiştir.
2. Özel şahıs sigortaları ile ilgili teşvik ve destek hükümleri
değiştirilmiştir.Bunlar bireysel emeklilik sistemi ile ilgili vergisel teşviklerle birlikte
düzenlenmiştir. Uygulamada her iki sistemi birbirinden ayırmak zor
olacaktır.
3. Özel şahıs sigortalarından elde edilen gelir, Gelir Vergisi Yasasının
23/11 ve
25/3’ncü maddelerinden çıkarılmış, bireysel emeklilik sisteminden elde
edilecek gelirle birlikte Gelir Vergisi Yasasının 75’nci maddesine eklenen
15 numaralı bent ile menkul sermaye iradı sayılmıştır.
4. 4697 sayılı Yasa ile Gelir Vergisi Yasasına eklenen mükerrer 21’nci madde
ile bireysel emeklilik sisteminden edilen gelirle, özel sigorta
şirketlerinden elde edilen gelir arasında bir ayırıma gidilmiştir. Bireysel
emeklilik gelirinin %25’i, özel sigortadan elde edilen gelirin %10’u
vergiden bağışık tutulmuştur. Ayrıca belirli tutarı aşan kısmının ise
GVK’nun 86’ncı maddesine göre beyan edilmesi hükmü getirilmiştir.
5. 4697 sayılı Yasa, özel şahıs sigortaları ile bireysel emeklilik
sisteminin birlikte uygulanması olanağını tanımıştır. Bu nedenle Gelir
Vergisi Yasasının 63’ncü maddesinde yapılan değişiklikle indirim konusu
yapılacak prim, aidat ve katkı paylarının toplam tutarında iki sigorta türü
bakımından ayrıma gidilmiştir.
Buna göre; bireysel emeklilikte indirim konusu yapılacak katkı payları
toplamı, ödendiği ayda elde edilen ücretin %10’udur. Şahıs sigortasında ise
bu %5 olarak sınırlandırılmıştır.
Bireysel emeklilik sistemine vergi ayrıcalığı tanınmıştır.
6. Yasanın geçici 1’nci maddesine göre yürürlük tarihi olan 7.10.2001
tarihinden önce faaliyete başlamış olan emekli ve yardım sandıklarına ödenen
primler ile bu sandıklardan iştirakçilerine yapılan ödemeler bakımından
GVK’nun 23, 25, 63, 89 ve 94’ncü maddelerinin bu kanunla değişiklik
yapılmadan hükümleri uygulanacaktır. Böylece bu maddeler çok uzun süre
yürürlükte kalacaklardır. Bu tür uzun vadeli hükümlerin geçici madde ile
yürürlükte kalması bireysel emeklilik sisteminde eski ve yeni hükümler
şeklinde zorluklar yaratacaktır.
7. Önemli bir olumlu gelişme ise, Gelir Vergisi Yasasının 40’ncı maddesine
eklenen 9 numaralı bent ile bireysel emeklilik sistemine işverenlerin de
çalıştırdıkları işçileri adına katılma olanağı vermiş olmasıdır. Katkı
payları ticari kazançtan indirilebilecektir.
(Açıklamalar devam edecek)
|