ÇALIŞMA HAYATI

<%@ Language=JavaScript %> ÇALIŞMA HAYATI

2821 SAYILI SENDİKALAR KANUNU’NUN BAZI MADDELERİ İLE 625 SAYILI ÖZEL ÖĞRETİM KURUMLARI KANUNU’NUN BİR MADDESİNİN DEĞİŞTİRİLMESİNE DAİR YASA TASARISI TASLAĞI

Madde 1 – 5.5.1983 tarih ve 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 2. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 2 - İşçi: Bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye denilir.

Bu Kanun bakımından yayın sözleşmesine göre eserini yayıncıya bırakmayı meslek edinmiş bulunanlar da işçi sayılırlar.

İş sözleşmesine dayanarak çalışan bir kişinin T.C. Emekli Sandığı Kanunu’na tabi olması, işçi sayılmasına engel oluşturmaz.

İşveren: İşçi sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye ve tüzel kişiliği olmayan kamu kuruluşlarına denilir.

Bir adi ortaklıkta fiziki veya düşünsel emek sunmak suretiyle ortak olanların dışındaki ortaklar da, bu Kanun bakımından işveren sayılırlar.

İşveren Vekili: İşveren sayılan gerçek ve tüzel kişiler ve tüzel kişiliği olmayan kamu kuruluşları adına işletmenin bütününü sevk ve idareye yetkili olanlara denilir.

İşveren vekilleri, bu Kanun bakımından işveren sayılırlar.

İşyeri: İşveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime denilir.

İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmetle nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim yerleri ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır.

İşyeri; işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlarla oluşturulan iş örgütlenmesi kapsamında bir bütündür.

Sendika: İşçilerin veya işverenlerin çalışma ilişkilerinde, ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek için oluşturdukları tüzelkişiliğe sahip kuruluşlara denilir.

Konfederasyon: Değişik işkollarında en az beş sendikanın, bir araya gelmesi suretiyle oluşturdukları tüzelkişiliğe sahip üst kuruluşlara denilir.”

Madde 2 – Sendikalar Kanunu’nun 4. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 4 – Bir işyerinin girdiği işkolunun tespiti, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca yapılır. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, tespitle ilgili kararını Resmî Gazete’de yayımlar. Kararın yayımını müteakip bu tespite karşı ilgililer, iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemede onbeş işgünü içinde dava açabilirler. Mahkeme, iki ay içinde kararını verir. Kararın temyiz edilmesi halinde Yargıtay, uyuşmazlığı iki ay içinde kesin olarak karara bağlar.”

Madde 3 – Sendikalar Kanunu’nun 5. maddesinin birinci fıkrası, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Sendika kurucusu olabilmek için; medeni hakları kullanmaya ehil ve sendikaların kurulacağı işkolunda fiilen çalışır olmak; kamu hizmetlerinden yoksun bırakılmamış bulunmak; okur-yazar olmak; zimmet, ihtilas, irtikap, rüşvet, dolandırıcılık, hırsızlık, sahtecilik, inancı kötüye kullanma, dolanlı iflas gibi yüz kızartıcı suçlar ile istimal ve istihlak kaçakçılığı dışında kalan kaçakçılık suçlarından biriyle veya herhangi bir suçtan dolayı ağır hapis veya taksirli suçlar hariç toplam bir yıl veya daha fazla hapis cezasına hüküm giymemiş bulunmak; Türk Ceza Kanunu’nun ikinci kitabının birinci babında yazılı suçlardan veya bu suçların işlenmesini aleni olarak tahrik etme suçlarından veya Türk Ceza Kanunu’nun 312 nci maddesinin ikinci fıkrasında yazılı halkı; sınıf, ırk, din, mezhep veya bölge farklılığı gözeterek kin veya düşmanlığa açıkça tahrik etme suçlarından veya Türk Ceza Kanunu’nun 536 ncı maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarında yazılı eylemler ile aynı yasanın 537 nci maddesinin birinci, ikinci, üçüncü, dördünce ve beşinci fıkralarında yazılı eylemleri siyasi ve ideolojik amaçlarla işlemekten mahkum olmamak şarttır.”

Madde 4 – Sendikalar Kanunu’nun 10. maddesinin ikinci fıkrası, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“İşçi sendikası şubesinin faaliyet alanındaki işyerlerinde çalışan sendikalı işçi sayısı beşyüzü aştığı takdirde şube genel kurulu delege esasına göre yapılır. Genel kurula katılacak delegeler, üyeler tarafından serbest, eşit, gizli oy, açık sayım ve döküm esasına göre ve sendika tüzüğündeki hükümlere göre seçilir. Seçimlere üç işgünü içinde yapılacak itiraz, mahalli iş mahkemesince üç işgünü içinde kesin olarak karara bağlanır. Şube genel kuruluna katılacak delege sayısı, yüzden az ikiyüzelliden çok olmamak üzere, sendika tüzüğünde belirlenir.”

Madde 5 – Sendikalar Kanunu’nun 11. maddesinin 2 numaralı bendi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“2. Tüzük değişikliği (ilgili makamlarca yasaya aykırılığı tespit edilen ve düzeltilmesi istenilen tüzük değişikliklerinde, Yönetim Kurulu’na bu konuda yetki verilebilir),”

Madde 6 – Sendikalar Kanunu’nun 12. maddesinin ikinci fıkrası, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Olağan genel kurul, üç yılda bir toplanır. Tüzüklerde daha kısa bir sürede toplanma öngörülebilir.”

Madde 7 – Sendikalar Kanunu’nun 15. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 15 – Sendika ve sendika şubeleri yönetim kurulları, en az üç ve en çok dokuz üyeden; konfederasyonların yönetim kurulları da, en az beş ve en çok ondokuz üyeden oluşur.”

Madde 8 – Sendikalar Kanunu’nun 22. maddesinin 4. fıkrası, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Üyeliği kesinleşen işçinin üye kayıt fişinin bir nüshasının sendikaca onbeş gün içinde Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına gönderilmesi zorunludur. Üye kayıt fişinin bir nüshası da işçinin kendisine verilir.”

Madde 9 – Sendikalar Kanunu’nun 23. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 23 – Sendika ve konfederasyonlara üyelerince ödenecek aidatın miktarı, derneklere ilişkin sınırlamalara tabi olunmaksızın, tüzüklerinde belirtilir.

Sendika tüzüklerine, üyelik aidatı dışında, üyelerden başka bir aidat alınacağına ilişkin hükümler konulamaz.”

Madde 10 – Sendikalar Kanunu’nun 25. maddesinin 2. ve 3. fıkraları, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Her üye önceden bildirimde bulunmak suretiyle üyelikten çekilebilir. Çekilme bildirimi noter huzurunda münferiden kimliğin tespiti ve istifa edecek kişinin imzasının tasdiki ile olur. Çekilme bildiriminin birer örneği noterlikçe en geç üç işgünü içinde ilgili işverene, sendikaya ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığına gönderilir. Çekilme notere başvurma tarihinden itibaren üç ay sonra geçerlidir. Çekilenin bu üç aylık süre içerisinde başka bir sendikaya üye olması halinde yeni sendika üyeliği bu sürenin bitimi tarihinde kazanılmış sayılır.”

“Üyenin sendika ve konfederasyondan çıkarılma kararı genel kurulca verilir. Çıkarma kararı çıkarılanlara ve ikinci fıkrada gösterilen yerlere yazı ile tebliğ edilir. Çıkarma kararına karşı üye, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde iş davalarına bakmakla görevli mahalli mahkemeye itiraz edebilir. Mahkeme iki ay içinde kesin olarak karar verir. Üyelik çıkarılma kararı kesinleşinceye kadar devam eder.”

Madde 11 – Sendikalar Kanunu’nun 29. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 29 – Sendika ve konfederasyonların yönetim kurulu veya baş-kanlığında görev aldığı için çalıştığı işyerinden ayrılan işçilerin iş sözleşmeleri, askıda kalır. Bu kişiler; söz konusu görevlerinin seçime girmemek, yeniden seçilmemek veya çekilmek ya da sendika şubesinin ortadan kalkması suretiyle son bulması durumunda, yöneticilik görevlerinin sona erme tarihinden itibaren geçecek bir ay içinde ayrıldıkları işyerine işe başlatılmak üzere başvurabilirler.

İşveren, talep tarihinden itibaren en geç bir ay içinde bu kişileri o andaki şartlarla eski işlerine veya eski işlerine uygun bir diğer işe başlatmak zorundadır. Bu kişiler süresi içinde işe başlatılmadığı takdirde, iş sözleşmeleri işverence feshedilmiş sayılır. Ödenecek tazminatların hesabında, işyerinde çalışılmış süreler göz önünde bulundurulur ve fesih anında emsalleri için geçerli olan ücret ve diğer hakları esas alınır. İşçinin iş yasalarından doğan hakları saklıdır.

Sendika yöneticiliğine seçilenler, işverene düşen pay dahil olmak üzere sosyal güvenlik kurumlarının prim ve aidatlarını ödemeye devam etmeleri şartıyla, ayrıldıkları işyerlerindeki sigortalılık haklarını devam ettirebilirler.

Yukarıda gösterilen haklardan sendika şube yönetim kurulu üyeleri ile başkanları da yararlanırlar.”

Madde 12 – Sendikalar Kanunu’nun 30. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“İşveren, işyeri sendika temsilcilerinin iş sözleşmelerini haklı bir neden olmadıkça ve nedenini açık ve kesin şekilde belirtmedikçe feshedemez. Fesih bildiriminin tebliği tarihinden itibaren bir ay içinde temsilci veya üyesi bulunduğu sendika, iş mahkemesinde dava açabilir. Toplu iş sözleşmesinde hüküm varsa veya taraflar anlaşırlarsa, uyuşmazlık aynı sürede özel hakeme götürülür.

Dava seri muhakeme usulüne göre iki ay içinde sonuçlandırılır. Mahkemece verilen kararın temyizi halinde, Yargıtay bir ay içinde kesin olarak karar verir.

Temsilcinin işine iade edilmesine karar verilirse, kararın kesinleşmesinden itibaren altı işgünü içinde temsilcinin işe başlamak üzere başvurması şartıyla, fesih geçersiz sayılarak iş gördürülmemiş olsa bile, temsilcinin işinden çıkarıldığı tarihten başlamak üzere temsilcilik süresinin devamınca ücreti ve diğer bütün hakları işveren tarafından ödenir. Bu hüküm, yeniden temsilciliğe atanma halinde de uygulanır.

İşveren, yazılı rızası olmadıkça işyeri temsilcisinin çalıştığı işyerini değiştiremez veya işinde esaslı bir tarzda değişiklik yapamaz. Aksi halde değişiklik, geçersiz sayılır.

Bu madde hükümlerinden işverenle iş ilişkisi devam eden sendika ve sendika şube yöneticileri de, sendikanın yetki süresi ile sınırlı olarak yararlanırlar.”

Madde 13 – Sendikalar Kanunu’nun 32. maddesinin 3 numaralı bendi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“3. Çalışma yaşamından, mevzuattan, toplu iş sözleşmesinden, gelenekten doğan hususlarda işçileri ve işverenleri temsilen veya yazılı başvuruları üzerine iş sözleşmesinden veya yayın sözleşmesinden doğan hakları ve sosyal sigorta haklarında üyelerini ve mirasçılarını temsilen davaya ve bu münasebetle açtığı davadan ötürü husumete ehil olmak (şube genel kurullarının veya seçimlerinin iptali nedeniyle açılacak davalarda, bu davalarla sınırlı olmak üzere, şubeler de husumete ehildir),”

Madde 14 – Sendikalar Kanunu’nun 33. maddesinin 2 ve 8 numaralı bendi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“2. Yasa veya uluslararası anlaşma yahut Avrupa Birliği mevzuatı hükümlerine göre toplanan kurullara temsilci göndermek,”

“8. Yangın, su baskını, deprem gibi tabii afetlerin vukuunda üyelik şartı aranmaksızın nakit mevcudunun %25’ini aşmamak kaydıyla doğrudan veya yetkili makamlar aracılığıyla afete uğrayan bölgelerde konut, sağlık ve eğitim tesisleri yapmak veya bu amaçla kamu kurum ve kuruluşlarına ayni ve nakdi yardımda bulunmak.”

Madde 15 – Sendikalar Kanunu’nun 45. maddesi ile başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Yöneticilere, görevlilere ve delegelere sağlanacak haklar

Madde 45-Konfederasyonlar, sendikalar ve sendika şubelerinde gelecek bütçe döneminde görev alacak yönetim kurulu üyeleri ile başkanlarının ücretleri, her türlü yolluk ve tazminatları genel kurul tarafından ayrı ayrı tespit olunur.

Bir sonraki genel kurula katılacak üye veya delegelere, zorunlu giderlerini karşılamak amacıyla ödenecek gündeliklerin miktarı da, genel kurulda karara bağlanır.

Konfederasyon veya sendika adına veya bu kuruluşların hizmetlerinde geçici olarak görevlendirileceklere verilecek ücret, gündelik ve yollukların tavanı da, birinci fıkra hükmüne tabidir.

Bu kişilerin sendika üyesi olmak sıfatı ile esasen sahip oldukları hakları bu madde hükmünün dışındadır.

Birinci fıkra kapsamına giren kişilere ödenmiş olan her türlü ücret, gündelik, yolluk ve tazminatların yönetim kurulu tarafından genel kurula sunulan faaliyet raporunda ayrı ayrı gösterilmesi zorunludur.”

Madde 16 – Sendikalar Kanunu’nun 47. maddesi ile başlığı aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Sendikaların denetimi

Madde 47 –Sendika ve konfederasyonlar, Devletin idari ve mali denetimine tabi değildir.

Sendika ve konfederasyonlarda denetleme kurulları veya denetçiler tarafından yapılacak idari ve mali denetimde yönetim ve işleyişin, gelir ve giderlerin, bunlarla ilgili işlemlerin yasa, tüzük ve genel kurul kararlarına uygun olup olmadığı incelenir.

Sendika ve konfederasyonların gelir ve giderleri, yıllık dönemler halinde, 1.6.1989 tarih ve 3568 sayılı Yasa’ya göre ruhsat almış ve denetim yetkisine sahip meslek mensubu yeminli mali müşavirlere denetlettirilir. Yeminli mali müşavirlerin denetim raporlarının sonuçları, genel kurul üye veya delegelerine bildirilir ve ayrıca yönetim kurulu raporuna eklenir. Sendika ve konfederasyonların gelir ve giderleri yönünden yapılacak mali denetime ilişkin ücret tarifesi, yıllık brüt gelirleri beş trilyon TL’ye kadar olanlarda %01, beş trilyon TL’den yüksek olanlarda %005’dir; bu suretle hesaplanacak ücret miktarı, yıllık sekizyüzmilyon TL’den az olamaz.

Denetim esasları, işçi ve işveren konfederasyonlarının yazılı görüşleri alınarak hazırlanacak bir tüzükte gösterilir.

Derneklerin denetimine ilişkin hükümler, sendika ve konfederasyonlar hakkında uygulanmaz.”

Madde 17 – Sendikalar Kanunu’nun 59 uncu maddesinin (6) numaralı bendi aşağıdaki şekilde değiştirilmiş ve bu maddeye (9) numaralı bent eklenmiştir:

“6. 37’nci maddenin ikinci fıkrasına aykırı hareket edenler ile, 47 nci maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranarak yeminli mali müşavir denetimini yaptırmayan sendika veya konfederasyonların başkan ve yönetim kurulu üyelerine bir aydan üç aya kadar hapis cezası hükmolunur.”

“9. 22 nci maddenin üçüncü fıkrası ile 25 inci maddenin ikinci fıkrasına aykırı şekilde veya gerçek dışı üye kayıt fişi ya da çekilme bildirimi düzenleyen veya bunların düzenlenmesine yardımcı olan yahut ilgili işçinin iradesine aykırı biçimde üye kayıt fişlerini veya çekilme bildirimlerini üye kayıt veya istifa işlemlerinde kullanan sendika yönetim kurulu üyeleri hakkında altı aydan bir yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Bu suça ilişkin hükmolunacak hapis cezası, hiçbir şekilde para cezasına çevrilemez.

Noterlerin bu konudaki cezai sorumluluklarına ilişkin hükümler saklıdır.”

Madde 18 – Sendikalar Kanunu’nun 60. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 60 – İşçi ve işveren sendikalarının kurulabilecekleri işkolları, aşağıda belirtilmiştir:

1. Tarım ve ormancılık, avcılık ve balıkçılık,

2. Madencilik ve taş ocakları,

3. Petrol, kimya ve lastik,

4. Gıda,

5. Dokuma, giyim ve deri,

6. Ağaç ve kâğıt,

7. İletişim, basın-yayın ve gazetecilik,

8. Mali aracılık,

9. Ticaret, büro, eğitim ve güzel sanatlar,

10. Çimento, toprak ve cam,

11. Metal,

12. İnşaat,

13. Enerji,

14. Taşımacılık, ardiye ve antrepoculuk,

15. Sağlık, sosyal hizmetler,

16. Konaklama ve eğlence işleri,

17. Savunma,

18. Genel işler.

Bir işyerinde veya işletmede yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu işkolundan sayılır.

Bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslararası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle düzenlenir.

Her işkolunda çalışan, sendikalara üye olan ve olmayan işçilerin sayıları ile bunların sendikalara dağılımı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’nca her yıl Ocak ve Temmuz aylarında çıkartılacak istatistiklerde gösterilir.”

Madde 19 – Sendikalar Kanunu’nun 62. maddesi, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Madde 62 – İşveren, işe aldığı veya herhangi bir nedenle iş sözleşmesi sona eren işçileri, izleyen ayın 15 ine kadar aylık bildirimlerle Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na bildirmek zorundadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı; yetkili sendikanın belirlenmesinde ve istatistiklerin düzenlenmesinde kendisine gönderilen bilgilerden başka, bağlı kuruluşlarına, T.C. Emekli Sandığı’na ve benzer sosyal güvenlik kuruluşlarına yapılan bildirimlerden de yararlanarak bir sonuca varır.”

Madde 20 – Sendikalar Kanunu’nun 63. maddesine birinci fıkrasın-dan sonra ikinci fıkra olarak gelmek üzere aşağıdaki fıkra eklenmiştir:

“7.10.1983 tarih ve 2908 sayılı Dernekler Kanunu’nun yabancı dernek ve kuruluşlarla ilişkiye ilişkin 43. maddesi ile 13.4.1994 tarih ve 3984 sayılı Radyo ve Televizyonların Kuruluş ve Yayınları Hakkındaki Kanun’un özel radyo ve televizyon kuruluşu kurma yasağına ilişkin 29. maddesi hükmü, sendika ve konfederasyonlar hakkında uygulanmaz.”

Madde 21 – Sendikalar Kanunu’nun 64. maddesinin birinci fıkrası, aşağıdaki şekilde değiştirilmiştir:

“Bu Kanunla noterlere tevcih edilmiş görevler dolayısıyla yapılan işlemler, her çeşit vergi, resim ve harçtan muaftır. Noter ücretleri bu hükmün dışında olup, yüzde yetmişbeş indirim yapılır.”

Madde 22– Sendikalar Kanunu’nun 14. maddesinin birinci fıkrası ile ondördüncü fıkrası, 21. maddesi ve Geçici Madde hükümleri ile 8.6.1965 tarih ve 625 sayılı Özel Öğretim Kurumları Kanunu’nun 32. maddesinin birinci fıkrasının ilk cümlesi, yürürlükten kaldırılmıştır.

Madde 23- Sendikalar Kanununa aşağıdaki ek madde eklenmiştir:

“Ek Madde 3- Bu Kanundaki “hizmet akdi” sözcükleri, “iş sözleşmesi” olarak değiştirilmiştir.”

Geçici Madde 1 – Sendikalar Kanunu’nun değişik 47. ve 60. maddelerinde yapılması öngörülen tüzük değişiklikleri, bu Kanunun yayımı tarihinden itibaren en geç bir yıl içinde gerçekleştirilir.

Geçici Madde 2 – Sendikalar Kanunu’nun değişik 60. maddesiyle kaldırılan veya birleştirilen işkollarında halen faaliyette bulunan sendikalar, İşkolları Tüzüğü değişikliğinin yürürlüğe girmesinden itibaren bir yıl içinde, mevcut tüzüklerine göre olağanüstü genel kurullarını yaparak tüzük ve örgütlenmelerini bu Kanun hükümlerine göre düzenlemek ve yeni örgüt ve tüzüklerinin öngördüğü ilk olağan genel kurullarını yapmak zorundadır.

Birleştirilmiş veya kaldırılmış işkollarına göre kurulmuş sendikalar, İşkolları Tüzüğü değişikliği Resmi Gazete’de yayımlanıncaya kadar, faaliyetlerine devam ederler.

İşkolları Tüzüğü değişikliğinin yayımlanması tarihinde yürürlükte olan işkolu tespitleri, bir sonraki tespite kadar geçerlidir.

Geçici Madde 3 – Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihte faaliyette olan sendikalar, altı ay içinde, Kanunun yürürlük tarihi itibariyle üyelerini; sendika üye kayıt fişindeki bilgileri; noter adı ile kayıt tarih ve numarasını ve üyelerinin çalıştıkları işyerlerinin unvan ve sicil sayısını da içeren listelerle, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na bildirirler.

İşverenler de, işyerlerinde Kanunun yürürlük tarihinde çalışan işçileri, işçi bildirim listeleriyle, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı’na aynı süre içinde bildirmekle yükümlüdürler.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı; bu bildirimlerdeki bilgileri kendi kayıtlarıyla karşılaştırarak, kayıtlarda bulunmayan üyeliklerle ilgili belgeler üzerinde yaptığı değerlendirmeyi taraflara bildirir.

Bu maddenin birinci ve ikinci fıkrasında belirtilen yükümlülükleri yerine getirmeyen sendika yöneticileri ile işverenlere iki yüz elli milyon liradan beş yüz milyon liraya kadar ağır para cezasına hükmolunur.

Madde 24– Bu Kanun yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

Madde 25– Bu Kanunu Bakanlar Kurulu yürütür.